A BALADA DO PRISIONEIRO ÔNIX

M. Muñoz
E-bog
128
Sider
Kvalificeret

Om denne e-bog

A forja estava queimando há quatro séculos sem interrupção. Esse foi o primeiro fato que Aurelia Solis soube sobre o Vale do Fogo Latente, ensinado a ela aos quatro anos pela avó de sua avó — uma mulher tão velha que ela se lembrava da última vez que as fogueiras da forja foram apagadas, o que nunca aconteceu, esse era o objetivo. O fogo era eterno. O fogo era a aliança entre as forjas do sul e a terra vulcânica sob elas. Você mantinha o fogo aceso, e a terra continuava te dando o calor que tornava possível a tecelagem do fogo, e as armas que você fazia com esse calor mantinham seu povo protegido, e essa proteção permitia que o fogo continuasse aceso. Um circuito de obrigação recíproca tão antigo que se tornou teológico. Quando Aurelia repetiu isso para seu primeiro aprendiz, aos quatorze anos, ouviu-se dizer com o ritmo de uma oração, e entendeu pela primeira vez que era exatamente isso.



Ela pensava nisso enquanto trabalhava, suas mãos se movendo pelo fluxo de corrente rúnica que só ela podia perceber — um brilho de pensamento quente que existia em algum lugar entre sensação e instinto, uma linguagem que ela vinha aprendendo desde antes de ter palavras para isso. A pedra vulcânica sob o chão da forja pulsava com séculos de pressão geotérmica acumulada, e ela agora puxava essa pressão, canalizando-a pelos caminhos específicos em suas palmas que seus professores passaram seis anos ajudando a mapear, deixando-a fluir para a barra de ferro escuro que ela segurava entre seus dedos sem cicatrizes. O metal respondeu. Ele sempre respondia. Esse era o dom, e a característica mais fundamental do dom: ela não forçou o ferro, ela o convidou, e o ferro veio.



Já era tarde. O vale era silencioso do jeito particular que ficava nas noites em que o tempo vinha das passagens da montanha — uma qualidade de respiração presa no ar, o tipo de silêncio que os animais ouviam diferente dos humanos, uma concentração da atenção do mundo antes que algo mudasse. O complexo da forja estava vazio, fora isso. Ela mandou os aprendizes para casa ao pôr do sol, citando o clima, o que era verdade, e sua necessidade de completar o trabalho final sozinha, o que também era verdade, e algo que aprendizes aprendiam a não questionar no terceiro ano de treinamento, quando entendiam que algumas formas de artesanato eram comunitárias e outras íntimas, e a diferença entre eles nem sempre era visível de fora e nunca era apropriada para sondar.

A forja estava queimando há quatro séculos sem interrupção. Esse foi o primeiro fato que Aurelia Solis soube sobre o Vale do Fogo Latente, ensinado a ela aos quatro anos pela avó de sua avó — uma mulher tão velha que ela se lembrava da última vez que as fogueiras da forja foram apagadas, o que nu...

Se mere

Bedøm denne e-bog

Fortæl os, hvad du mener.

Oplysninger om læsning

Smartphones og tablets
Installer appen Google Play Bøger til Android og iPad/iPhone. Den synkroniserer automatisk med din konto og giver dig mulighed for at læse online eller offline, uanset hvor du er.
Bærbare og stationære computere
Du kan høre lydbøger, du har købt i Google Play via browseren på din computer.
e-læsere og andre enheder
Hvis du vil læse på e-ink-enheder som f.eks. Kobo-e-læsere, skal du downloade en fil og overføre den til din enhed. Følg den detaljerede vejledning i Hjælp for at overføre filerne til understøttede e-læsere.